[ م / 255 ] سعد بن عبداللَّه با سند خود به كلبى ، از امام صادق عليه السلام چنين روايت كرده است : « محمد ده نام در قرآن دارد : محمد ، احمد ، رسول ، عبداللَّه ، طه ، يس ، ن ، مدّثّر ، مزّمّل و ذِكر . » « 1 » * * * در آغاز سوره‌هاى شعراء و قصص ، « طسم » و در ابتداى سورهء نمل ، « طس » آمده است . [ م / 256 ] ابن ابن حاتم از محمد بن كعب قرظى دربارهء « طسم » نقل كرده است : « طاء از " ذى الطول " « 2 » ، سين از " قدّوس " و ميم از " رحمان " گرفته شده است . » « 3 » [ م / 257 ] ابن بابويه با سند خود به ثورى روايت كرده است كه وى گويد : از جعفر بن محمد عليه السلام دربارهء معناى سخن خداى تعالى : « طس » و « طسم » پرسيدم . حضرت فرمود : « « طس » ؛ يعنى " أنا الطالب السميع " ( من طلب كنندهء شنوا هستم ) و « طسم » ؛ يعنى " أنا الطالب السميع المبدئ المعيد " ( من طلب كنندهء شنوا ، آغازگر و بازگرداننده هستم ) . « 4 » [ م / 258 ] على بن ابراهيم قمى گويد : « « طسم » يكى از حروف اسم اعظم خداست كه در قرآن به صورت رمزى ، بدان اشاره شده است . » « 5 » [ م / 259 ] ابن ابن حاتم از ابن عباس دربارهء « طس » چنين روايت كرده است : « اسم اعظم خداوند است . » « 6 » [ م / 260 ] نيز از قتاده روايت كرده است كه يك بار گفت : اسم اعظم خداست ؛ و بار ديگر گفت : يكى از نام‌هاى قرآن مىباشد . « 7 » هم‌چنين ، دربارهء « طسم » گفت كه يكى از نام‌هاى قرآن است . « 8 »

--> ( 1 ) . مختصر بصائر ، ص 67 و 68 . به تفصيل آن را روايت كرده است . ( 2 ) . [ صاحب نعمت‌هاى فراوان ] . ( 3 ) . الدرّ ، ج 6 ، ص 288 ؛ ابن ابى حاتم ، ج 8 ، ص 2747 . ( 4 ) . المعانى ، ص 22 . ( 5 ) . قمى ، ج 2 ، ص 118 . ( 6 ) . الدرّ ، ج 6 ، ص 340 ؛ ابن ابى حاتم ، ج 9 ، ص 2838 . ( 7 ) . الدرّ ، ج 6 ، ص 340 ؛ عبد الرزاق ، ج 2 ، ص 472 ؛ ابن ابى حاتم ، ج 9 ، ص 2838 . ( 8 ) . الدرّ ، ج 6 ، ص 288 ؛ عبد الرزاق ، ج 2 ، ص 486 .